ENG

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΩΝ

Ευριπίδου ΗΡΑΚΛΗΣ ΜΑΙΝΟΜΕΝΟΣ

ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ RE-CONSTRUCTION

ΒΙΟΙ (ΖΩΕΣ) ΑΓΙΩΝ

ΣΤΑΛΙΝ:ΜΙΑ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ

ΠΕθΑΙΝΩ ΣΑΝ ΧΩΡΑ του Δημητρη Δημητριαδη

ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ, ΟΔΗΓΙΕΣ ΧΡΗΣΕΩΣ

.

.

Ο Μιχαήλ Μαρμαρινός γεννήθηκε στην Αθήνα.
Σπούδασε Βιολογία (με κατεύθυνση Νευρο-βιολογία), Υποκριτική και Θέατρο.

Το 1983-4 ιδρύεται το σχήμα, εταιρεία Θεάτρου "διπλούς Έρως” και αμέσως μετά την πρώτη του παράσταση επιχορηγείται από το ΥΠ.ΠΟ. Μέσα από μια αδιάκοπη σειρά εσωτερικών διαμορφώσεων και μεταμορφώσεων, το σχήμα μετονομάζεται σε “Theseum Ensemble” (TE).

Η δουλειά του διατρέχεται από δύο επίμονες παραδοχές:
α) Θέατρο είναι η τέχνη πάνω στην ιστορία των ανθρώπων.
β) Δεν υπάρχει στιγμή στην καθημερινότητα που να μην είναι θέατρο μόλις υπάρξει το κατάλληλο βλέμμα.

Τα τελευταία χρόνια μέσα από τις παραστάσεις του, τον απασχολούν φανερά πια, τρία ζητήματα:

Ι.Έλκεται ανέκαθεν από τις Συναθροίσεις. Μέσα από αυτόν τον τροπισμό των ανθρώπων άρχισε να διερευνά την έννοια του Xορού στο αρχαίο ελληνικό δράμα - σαν μια αρχαία δομή ικανή να παράγει σύγχρονες μορφές τόσο μέσα στη θεατρικότητα όσο και στην καθημερινότητα. Μια δομή με εξαιρετικές ιδιότητες, μια δομή ικανή να παράγει θέατρο, κείμενο, χάος, ιστορικότητα, πολιτική. Μια δομή / μηχάνημα του σύγχρονου βλέμματος.
ΙΙ. Μέσα από ποιους δρόμους το σώμα ενός ηθοποιού μπορεί να εξωθείται στο σημείο μετατροπής του σε παραστασιακό φαινόμενο - ντοκουμέντο.
(Εδώ η Βιολογία - όπως και η συνάντησή του με τον A.Lowen και την Βιοενεργειακή Ανάλυση - παίζουν καθοριστικό ρόλο.)
ΙΙΙ. Οι τρόποι που οι στιγμές της καθημερινότητας, οι ασήμαντες και συμπτωματικές μπορούν να "δηλητηριάζουν" την θεατρικότητα, σπρώχνοντας την βίαια προς την ποίηση και το ντοκιμαντέρ.
Αυτού του είδους η τακτική γραφής, ικανή να παράγει κείμενο, συνιστά αυτό που συνηθίζει να ονομάζει ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ ΩΣ ΔΡΑΜΑΤΟΥΡΓΙΑ.

Επίσης, κάθε θεώρημα που μπορεί να κρύβεται πίσω από όλα αυτά τα φαινόμενα.

ΕΠΟΜΕΝΟ